I find it fascinating to see how many is written about blogging and how much it is named the next big thing, but how business still hasn’t got a firm grip on the phenomenon. Definitely not in terms of how to make money out of it, but also the marketing/communication part is still in development. I see many marketers acknowledging the change in the communication flow, but not sure how to approach this and therefore staying with the same old.

Many books are written on this but, as always, there are only a few really good ones. I really enjoyed the classics:
- The long tail is an absolute favorite. Fascinating to see how Chris Anderson makes sense of a trend behind readership and commerce overall in current times;
- The cluetrain manifesto is an excellent read, but don’t expect any practical advise
- Naked conversations from Robert Scoble, on how to do it the right way

And today I received ‘The corporate blogging book’ by Debbie Weil. She was nice enough to send me a copy. This book looks really promising as it takes a focused, practical approach to blogging and what it means for corporations. I am positive it would help a lot of marketers to make sense of it all.

“The hardest thing in life is to know which bridge to cross and which to burn”

- David Russell

… And crossing bridges was exactly what I did in Venice on my short city trip! (No, I didn’t do the burning part! )
I’ve always wanted to see Venice ever since I heard the news that it’s sinking away into the sea little by little each year.

Venice famous for it’s canals, bridges, carnaval and Murano glass has definitely lived up to it’s fame. I explored the city by foot, which is the only good way to see the whole city, but it’s VERY exhausting crossing all those bridges.
The most impressive bridge is the Rialto Bridge. It is the oldest bridge across the Grand Canal and probably the most famous in the city.

Di Pointe Rialto (= The Bridge Rialto)

Having been to Venice before it disappears into the sea is another “tick in the box” on my long list of countries to visit with many more to come…

HP recently announced the Memory Spot. It’s a tiny chip (2-4 mm square) with a built-in antenna, a ‘huge’ capacity (max 4 megabits, not 4 megabytes) and a transmission speed of up to 10 Mbps (10 times faster than Bluetooth). The only disadvantage is the short reading distance: near contact.

So is this RFID or not?

HP doesn’t mention the word RFID in its press release. Did they do that on purpose?

On the web not everybody seems to agree whether the Memory Spot is RFID or not:

RFID Update: Gen2 RFID Versus the New Hewlett-Packard Chip - “Hewlett-Packard made headlines this week with its announcement of a tiny, wireless microchip capable of relatively high storage and data transfer rates. It seems like a Gen2 tag on steroids, and some have already predicted that the technology will become an RFID competitor or even, gasp, killer.”

PC Magazine: HP Unveils RFID’s Future Competitor - “The Memory Spot will rival RFID tags in carrying information on movable physical objects, but HP calls it the smarter alternative.”

versus:

RFID Journal: HP Spots New Opportunities for Passive RFID - “This week, HP Laboratories, Hewlett Packard’s research arm, unveiled a prototype of a tiny tag might be considered a passive RFID tag on steroids.”

I wonder: Why do they see the Memory Spot as a competitor for RFID? There are many types of RFID, all with its own charachteristics. Why is this suddenly not RFID? It looks like RFID (chip with antenna), you can do stuff like RFID (put data on it) and it works like RFID (it receives power through inductive coupling from a special read-write device).

So, for me the answer is: Yes, it is RFID.

De marechaussee gaat binnenkort een pilot starten met het automatisch scannen van paspoorten. In het stukje wordt ingegaan op het kunnen scannen van paspoorten met chips daarin (het zogenaamde biometrisch paspoort). Deze zijn vanaf augustus in Nederland verkrijgbaar.

Vooralsnog zit er alleen een afdruk van het gezicht van de houder in, in de toekomst kunnen hier andere biometrische kenmerken bijkomen. Natuurlijk blijven grenswachten nodig om het proces te begeleiden, maar door het automatisch inlezen van het paspoort zal het proces sneller gaan, en zullen waarschijnlijk ook meer paspoorten tegen de opsporingslijst worden gechecked.

De afgelopen weken was het topdrukte op het culturele vlak. Met natuurlijk het afscheid van Martijn Sanders. Fantastisch wat die man in de 25 jaar dat hij directeur was van het Concertgebouw heeft bereikt. Niet voor niets was de gehele zaal gevuld; 2000 gasten op je afscheidsfeest, dat kunnen niet veel mensen zeggen.
Ook de opening van het Holland Festival was indrukwekkend. De opera After life van Michel van der Aa met als centrale vraag: ‘Wat was de mooiste herinnering uit je leven?’ zet je tijdens èn na de voorstelling aan het denken. Welke herinnering wil je meenemen in het hiernamaals en daar nogmaals beleven?

Enkele dagen later was ik op een plek die bol staat van de herinneringen. Met Accenture’s CEO Bill Green heb ik een bezoek gebracht aan het Grand Kremlin Palace in Moskou. Heel bijzonder om door de grote zaal te lopen die je zo vaak op journaalbeelden voorbij ziet komen als Poetin zijn gasten ontvangt. Het bezoek aan onze Russische praktijk, met inmiddels ruim 200 medewerkers maakte weer eens duidelijk dat we ook daar een sterke groei doormaken.

In Nederland heb ik samen met Bill Green de World Gas Conference bezocht. De lunch die we daar organiseerden voor zo’n twintig executives uit de gaswereld was zeer succesvol. We hadden de heer Medvedev, de COO van Gazprom, als keynote speaker. Zeer interessant om te horen hoe hij de ontwikkelingen ziet in de wereld van het gas.
Na het vertrek van Bill Green wachtte er voorafgaand aan het vervolg van de SEALA Roadshow een familiereünie in Oisterwijk. Leuk om alle broers, zussen, neven en nichten van mijn moederszijde weer eens te zien en herinneringen op te halen. Het was op een vertrouwd adres: in Bos en Ven organiseert SAP elk jaar zijn kerstdiner.

In Parijs, Milaan, Breda en Bilbao heb ik de SEALA-plannen voor het nieuwe fiscale jaar toegelicht. En in de laatste stad ook meteen het afscheid van Javier Hervaz bijgewoond. Hij heeft 25 jaar gewerkt voor Accenture en mag een aanzienlijk aandeel in de groei van onze Natural Resources praktijk op zijn conto schrijven. Dankzij hem staan we nu beter op de kaart in de wereld van papier, staal en mining. Het afscheid werd gevierd in een mooi kasteel waar we getrakteerd werden op Baskische dansen en gerechten. De volgende ochtend moest ik helaas erg vroeg op om om 08.00 uur in het vliegtuig naar Amsterdam te zitten, waar we met de OG-leads een vervolg hebben gegeven aan onze Rokin-sessie van mei. Hoe stemmen we onze organisatie af op ons doel; 1 miljard dollar in 2010? Een verdubbeling vraagt ondermeer om een aanpassing van de structuur.

In september zullen we de vereiste en gewenste veranderingen doorvoeren. Wat in ieder geval zal veranderen is onze huisvesting in Amsterdam, die nu al te krap is. Het is geen eenvoudige opgave om een opvolger van de Apollolaan te vinden, maar ik heb een aantal mooie kantoren gezien. Anders dan de Apollolaan, maar stuk voor stuk met mogelijkheden voor een eigen gezicht en een sfeer die past bij onze toekomst.

Have you ever fuelled your car with the wrong type of fuel? If you haven’t, don’t do it! If you have - you’re not the only one. According to a recent publication of the Royal Dutch Touring Club (ANWB), about 25000 people do so in The Netherlands. Every year!

So they came up with a Fuel Warner, a sticker to put on the cap of your fuel tank.

So where’s the RFID?

Well, actually, there is no RFID… yet. It’s just a sticker with the type of fuel you need in 10 languages.

But there could have been - or come in the future…

Just imagine the following scenarios:

1) Your car has an RFID tag next to the fuel inlet, and the fuel pump has an RFID reader. In case you want to fill your car with the wrong type of fuel, the fuel pump blocks. Of course, this is a safe scenario, but image the costs of equipping all fuel pumps with RFID readers. Tagging cars is not a cost issue. Who would want to pay for this? I’m afraid nobody. The oil companies will even loose some business: say 40 liters times 25000 times, that’s 100000 liters!

2) So let’s interchange the tags and the readers. Tagging all fuel pumps is not really an issue, also not from a cost point of view. But putting readers on all cars is more an issue. Especially when they should make it impossible to fuel the car by blocking the fuel inlet. So that’s also not the best solution.

So where is the catch? Well, perhaps scenario 3:

3) The earlier mentioned article states that the costs per wrong fuel incident can be up to EUR 5000. And who is paying for this? Mostly the insurance companies or Wegenwacht or Route Mobiel. What they could do is to compell their customers to install an RFID device that starts beeping if the wrong fuel pump hose is coming near to the fuel inlet, or otherwise they will not be insured for such incidents.

Will this ever become reality? Who knows.

At the moment the only major RFID utilization at fuel stations is in the US - to pay for the fuel.

Have a safe yourney!

PS: For those who have a diesel car: You can also use this low-tech Diesel Guard!

Today KLM announced that the test with tagging luggage with RFID-tages will be enhanced. A good idea for an airline with the highest numbers of all major European airlines for delayed and lost luggage.

But KLM is not the first airline to start tagging luggage. Delta Airlines already indicated in 2004 that it would commit to RFID tagging of all luggage to reduce the amount of luggage getting lost. Before tagging, Delta lost around 4 pieces out of a thousand.

As KLM looses around 17 pieces of luggage out of a thousand, KLM can save huge amounts of money when this number can be reduced. There is however an advantage for KLM with this high figures: The ROI might be less than 3 years. Fortunately, travellers won’t have to wait for 3 years to profit: from July 10th, luggage at two check-in desks will be tagged - and all luggage will be tagged from later this year. And Air France will also commence with RFID pilots soon.

In 2005, International Air Transport Association (IATA) already calculated that the airline industry can save US$ 760 million on a yearly basis by improving their luggage handling by introducing RFID.

Click here for more background information on tagging luggage. Also see the report RFID in Airports and Airlines 2006-2016.