Er zijn weinig sectoren binnen de overheid waarin zo sensitief wordt gereageerd als de jeugdzorg. Sneeuwvlokjes leiden tot wisselstoringen en chaos in het openbaar vervoer. De Amsterdamse Noord-Zuidlijn had het jaar 2011 als oorspronkelijke opleverdatum. En de Mexicaanse griep heeft ook in Nederland toegeslagen. Maar geen onderwerp lijkt meer emoties op te roepen als het ‘zeilmeisje’. Iedereen heeft er een mening over.

Een kind van een ander is dan ook altijd een geliefd onderwerp. En niet voor niets geven enquêtes altijd aan dat het overgrote merendeel van ouders vindt dat zij zelf hun kinderen behoorlijk opvoeden, maar dat het vaak misgaat bij de opvoeding van andere kinderen door hun ouders…

Hoe dan ook wordt de jeugdzorg altijd kritisch benaderd. En dat is ieders goed recht. Het is ook belangrijk, want de jeugd is immers de toekomst. Ik vraag mij echter af of de vaak negatieve tendens in berichtgeving en reacties recht doet aan de jeugdzorg.

De ontwikkeling van snelwegen of een Joint Strike Fighter zijn kunnen op de tekentafel van de overheid worden afgedaan. Het opgroeien van kinderen bepaald niet. Er lijkt geen complexer thema te bestaan, geen kind is namelijk hetzelfde en ook omstandigheden niet, en de tijdsgeest speelt een grote rol. In de publieke opinie wordt vaak beweerd dat de vrije opvoeding die kinderen vanaf de jaren’70 hebben gehad, nu keerzijdes laat zien.

In het nieuws komen veelal de excessen. Het meisje van Nulde (Rowena), Savanna en het Maasmeisje (Géssica) kent iedereen uit de afgelopen tien jaar. Minder bekend is dat de Jeugdzorg ieder jaar te maken krijgt met tienduizenden kinderen. Daarnaast is het voor de media minder interessant als de jeugdzorg een goede opvoeding van een jongere waarborgt, en zullen ouders van betreffende kind niet met hun verhaal de publiciteit opzoeken.

Natuurlijk maakt de jeugdzorg ook ‘fouten’. Het is en blijft vooral in deze sector mensenwerk. Maar de jeugdzorg heeft vaak te maken met oneerlijke gevechten in de media. Er zijn tig websites met allerlei vormen van kritiek op de jeugdzorg. De jeugdzorg is niet in de positie om al deze ouders online van repliek te voorzien. Er is immers belangrijker werk te verrichten. En waar familie rondom het zeilmeisje de media op bewuste wijze zou kunnen gebruiken, beperkt de jeugdzorg zich wat de inhoud betreft tot de rechtszaal. Jeugdzorg is niet in de positie om openbaar te maken wat er allemaal in dossiers staat opgetekend.

Het is gemakkelijk om vanachter de PC de Jeugdzorg te bekritiseren. In de praktijk werken echter tienduizenden betrokkenen letterlijk dag en nacht aan het welzijn van onze jeugd. Hopelijk worden ogen eens meer daar op gericht!